“ผีเน่ากับโลงผุ” แวบแรกที่เราอ่านชื่อเรื่องก็คิด เอ๊ย มันน่าสนใจนะเนี่ย พระ-นาง ต้องมีวีรกรรมเด็ด ๆ รึเปล่าน้อ กอปรกับเรื่องย่อทำนองว่า ‘แอนนี่’ สาวสวยสู้ชีวิตนางหนึ่ง กะรวยทางลัด เจาะถุงยางเผื่อท้อง หวังจับ ‘คริส’ ทายาทตระกูลเวฬาหิรัญที่ครองบัลลังก์เชนร้านอาหารทั่วไทยมาเป็นสามี สรุปก็ท้องจริงดังคาด แต่ที่ผิดคาด คือยัยพี่คริสดันเป็นลูกชู้ที่เพิ่งโดนเฉดหัวออกจากบ้าน พร้อมเงินในกระเป๋าไม่ถึงสามร้อยบาท (จนต้องขอให้แอนนี่โอนเพิ่ม 15 บาท เพื่อจะได้กดเอทีเอ็มออกมาใช้ได้) // ในเมื่อนักเขียนจั่วหัวมาเลยว่าเป็นแนว rags to riches ก็จะขอหยิบคำมาใช้เลยแล้วกัน 55555 เป็นฟีลนี้จริง ๆ คือกัดก้อนเกลือกินกันทั้งคู่ เริ่มแบบทุลักทุเลหนูจลสุด ๆ แต่ไม่ยอมแพ้ พยายามกัดฟันไปด้วยกัน พี่คริส จากที่ตอนแรกดูก๊อง ๆ แก๊ง ๆ นางมีความตั้งใจนะ เป็นแนวที่สาว ๆ จะชอบ สูง หล่อ ลูกเสี้ยว เงินเท่าไหร่ยกให้เมียหมด ขยัน เอาใจ เอาการเอางาน เอาXXX แอนนี่ก็ฟีลบิวตี้สแตนดาร์ดคนไทย ตัวเล็ก แต่อึ๋ม (หะ) หน้าร้ายนิส ๆ แต่สวย และสู้มาก ๆ จริง ๆ พร้อมสนับสนุนพี่คริสทุกย่างก้าว เก่งเลข รอบคอบ และไม่หยิบหย่ง พี่คริสก็รักแอนนี่ ช่วยกันประคับประคองได้เป็นอย่างดี เป็น leader และ supporter ของกันและกันที่ดี มี development // และด้วยความที่พระเอกของเราชีทำอาหารเก่ง เพราะตอนเล็ก ๆ เข้าครัวกับย่า แถมยังต้องโตมาสู้กับเครือเวฬาหิรัญอีก ก็จะมีความงัดข้อสไตล์อิแทวอนคลาส ใครชอบดูอะไรฟีลแบบ คนตัวเล็กงัดนายทุน น่าจะถูกใจสิ่งนี้ แต่ก็ต้องบอกไว้เหมือนกันว่า สองคนนี้เนี่ย มีรูปเป็นทรัพย์ แถมตัวละครพระเอกยังมีคอนเน็กชันไม่ใช่ขี้ ๆ ถ้าเป็นอย่างเรา ๆ ก็คงยาก (ไม่) หน่อยเนาะ แต่อ่านแบบ ปล่อยใจ งัดกันไปงัดกันมา แม้ตัวโกงจะดูอยู่คนละดิวิชันกับฝั่งตัวเอกก็ตาม // เรื่องภาษาและการจัดรูปเล่ม รู้สึกว่ายังมีสะกดผิดบ้างประปราย เช่น ‘ขบวนการ’ ทางกฎหมาย มันน่าจะเป็น ‘กระบวนการ’ ทางกฎหมาย ไหมนะ กับการเคาะคำแบบงง ๆ นิดนึง เช่น บรรทัด 1 คริสภาว บรรทัด 2 นา แทนที่จะให้ ภาวนา มันอยู่ด้วยกัน หรืออย่าง บ้าเอ๊ย เป็น บ้าเอ้ย ไอ้สัตว์ เป็น ไอ้สัด ทำนองนี้ ก็เลยมีแอบขัด ๆ นิดหนึ่ง แต่ไม่ได้มากมายอะไรค่ะ และเราไม่ค่อยชินกับภาษาประมาณนี้ด้วย แบบที่มีอังกฤษแซมเข้ามาเรื่อย ๆ โดยที่ไม่ใช่บทสนทนา จดหมาย หรือความคิด เช่น (จำเป๊ะ ๆ ไม่ได้นะ อันนี้ยกมาหลวม ๆ ) คริสไม่รู้เลยว่าเขากำลังมี ‘แบดทริป’ เรารู้สึกว่า ถ้าคนที่เค้าไม่รู้จักแบดทริป เค้าจะเก๊ตไหมหว่า แต่อย่างบางคำ เช่น สตาช (ที่อันนี้เราไม่รู้จัก) ยังดีมีเชิงอรรถให้ // อ่านมันสสสสส์ สนุกดี นักเขียนจบแต่ละบทได้แบบ !!!! (เอฟเฟกต์เสียงหายใจเฮือก) กรี๊ด ๆ ต่อ ๆ แบบนี้ทุกตอน 555555 ประทับใจมาก อาจจะมีฟามเวอร์วัง หลายสิ่งหลายอย่างเข้าทางตัวเอกเกิ๊น แต่ก็ให้เข้าเถอะ ถูกใจสายสุขนิยมแบบเรามากกกกกกก หุหุ คือเหนื่อยแล้วน่ะ มันต้องดีสักจุดซิ แต่ที่ติดสำหรับเรา คือรู้สึกว่าฉาก spices (NC) เยอะไปหน่อย รู้สึกว่าไม่จำเป็นจะต้องใส่ แต่คงไม่ใช่ทางเฉย ๆ T _ T นักอ่านสายซู่ ๆ ซ่า ๆ อาจจะชอบก็ได้ แต่สำหรับเราคือถี่ (และละเอียด) เกินไปจริง ๆ // * สปอยล์นิดหน่อยแต่ไม่สำคัญ * รู้สึกว่า ช่วงเริ่มเรื่องมันดูลำบากแบบ สุด ๆ อะ สุดลิ่มทิ่มประตู ทำไมถึงยังเก็บเด็กไว้ฟะ 55555 เข้าใจว่าผลลัพธ์ก็คุ้มค่าเหนื่อย แต่ในชีวิตจริงแล้ว ไม่ใช่คู่รักทุกคู่จะท้อง (หรือพลาดท้อง) มาแล้วฝ่าฟันสู้จนหายเหนื่อยนะ มันอาจจะเหนื่อยไปตลอดชีวิตเลยก็ได้... ก็เลยแบบ ง่า... ก็ ปล่อยใจ เอนจอยครับ (พูดแบบพี่คริส) แล้วกัน