เป็นนิยายที่แปลชื่อเรื่องออกมาได้ปังระเบิดระเบ้อมาก เฮ้ย !!! อะนาโลจี้ เรื่องฟามรัก กะต้นไม้ว่ะ น่าสน ๆ แต่พออ่านไปจนจบ สิ่งเดียวที่ออกมาจากปากคือ “หะ” เล่าเรื่องของ คูลิโอ-เอมิเลีย ที่ตกหลุมรักกันจากความรักในการอ่าน ก็คงฟีล ๆ เดียวกะเราเจอคนที่ชอบอะไรเหมือน ๆ กันแล้วมันคลิกอะ แต่ตอนอ่านก็ไม่เก๊ทหรอกว่า มันอะไรขนาดนั้น ????? คีย์ของเรื่อง คือการใช้ต้นไม้เป็นสัญลักษณ์ของความรัก (มั้ง) เมื่อต้นไม้ตาย ความรักก็ตายตามไปด้วย (รึเปล่า) งง ๆ อ่านไปก็ งง ไป คิดว่า มันจะมีจังหวะที่เรา อิน ซึ้ง ตอนไหนหว่า คิดว่า เอ๊อ พระนางชอบอ่านหนังสือ เราก็อาจจะได้เจอใครที่รู้จักมั่ง สรุป ไม่รู้จักสักคน อ๊าว เศร้า แต่ก็ไม่เป็นไร เราไม่จำเป็นต้องมีจุดร่วมกับฟิกชันทุกเล่ม ไป ๆ มา ๆ ก็ เดี๋ยวก็พูดถึงเพื่อนคนนั้น เพื่อนบ้านคนนี้ โดยก็ งง ๆ มันแบบ เอิ่ม อ่า คืออ่านแล้ว งง (พูดคำว่า งง ไปสิบรอบ) คือ อืม ไม่เข้าใจว่า จะสื่ออะไร ฉันมันโง่เองแหละ ก็นะ คือ ไม่ค่อยเก๊ท เล่มบาง ๆ อ่าน 20 นาที จบเลย ใครอินก็ดีใจด้วยมาก ๆ จบ