เป็นหนังสือที่อ่านแล้วประทับใจพอสมควร เลยอยากลงรีวิวเอาไว้ หมาป่าโดดเดี่ยว ปราสาทเดียวดาย ในกระจก ผู้แต่ง Mizuki Tsujimura สำนักพิมพ์ น้ำพุ เรื่องเปิดมาด้วยตัวเอก อันไซ โคโคโระ นักเรียนมัธยมต้นปีที่ 1 เป็นตัวดำเนินเรื่อง เราจะได้รู้ว่าโคโคโระมีปัญหาบางอย่างที่ทำให้ไปโรงเรียนไม่ได้ และได้พบเรื่องมหัศจรรย์จากกระจกในบ้าน ที่ทำให้เธอได้ไปทำความรู้จักกับเด็กๆ อีก 6 คนที่มีปัญหาเหมือนกับเธอ เรื่องนึงที่หนังสือเรื่องนี้ทำได้ดีมากคือการแสดงให้เห็นถึงอารมณ์ที่ซับซ้อน ผลกระทบและการตอบสนองต่อบาดแผลในจิตใจ โดยเฉพาะสำหรับเด็กๆ ที่ยังขาดประสบการณ์และวุฒิภาวะได้ค่อนข้างสมจริงและเห็นภาพ นอกจากนี้เรายังสัมผัสได้ถึงปัญหา ค่านิยมในสังคมของญี่ปุ่นผ่านเรื่องราวของเด็กๆ ในเรื่อง แต่ถึงแม้จะเล่าผ่านมุมมองของเด็กที่มีบาดแผล การดำเนินเรื่องกลับมีกลิ่นอายของความหวัง และความอบอุ่น ช่วยให้เอาใจช่วยและรู้สึกเอ็นดูเด็กๆ โดยเฉพาะกับตัวเอกของเราที่จะเห็นการเติบโตเมื่อเวลาผ่านไปอย่างเห็นได้ชัด นอกจากเรื่องนี้ แม้ว่าจะไม่ได้ให้ความสำคัญมากนัก แต่เรื่องนี้ยังมีปริศนาให้คิดตาม แม้จะไม่ได้ยากมาก แต่ตอนเฉลยนั้นถือว่าทำได้ดีและน่าตื่นเต้น มีการขมวดปมในตอนจบที่ทำให้รู้สึกว้าวและปลื้มปริ่มใจ ข้อติสำหรับเรื่องนี้คือเนื่องจากจบปลายเปิด และไม่ได้ให้ความสำคัญกับปริศนามากนัก ทำให้มีช่องว่างและพล็อตบางส่วนถูกทิ้งไป ส่วนนี้ทำให้รู้สึกเหมือนยังมีเรื่องคาใจอยู่บ้าง แต่โดยรวมแล้วก็ยังทิ้งความประทับใจและอบอุ่นไว้ในใจของผู้อ่านได้ นอกจากนี้หนังสือเล่มนี้ยังได้รับการทำเป็นอนิเมชั่น โดยมีฉายอยู่ในเน็ตฟลิกของประเทศไทยอีกด้วย