อยากเล่า

ผิดกฎลบได้ค่ะ คือนี่เห็นแม่ค้าลงขายนิยายตอนประมาน 4 ทุ่ม นี่ทักไปประมาน 4 ทุ่มครึ่งว่าสนใจค่ะแต่แม่ค้าไม่ตอบแชท นี่ก็โอเคแม่ค้าน่าจะนอนแล้วเลยนอนด้วยกะว่าพรุ่งนี้ค่อยว่ากัน ซึ่งก่อนนอนเที่ยงคืนก็เช็คแชทแล้วว่าแม่ค้ายังไม่ตอบ พอเช้ามาเห็นแม่ค้าตอบมาตอน 6 โมงเช้าส่งรูปเพิ่มเติมให้พร้อมบอกว่า นี่เป็นคิวแรก ให้เวลาตัดสินใจ 1 ชั่วโมงนะคะไม่งั้นจะส่งให้คิวอื่น เท่ากับนี่ต้องตอบแชทแม่ค้าภายใน 7 โมง แล้วประเด็นคือวันนี้วันเสาร์😓 ถามหน่อยมีกี่คนตื่นเช้าขนาดนี้ในวันหยุด สรุปนี่ก็อดซื้อไปเพราะตื่นไม่ทันตอบ ถึงจะบอกว่าแม่ค้ามีสิทธิ์จะขายให้ใครก็ได้แต่อย่างน้อยก็ควรรอลูกค้าตอบหน่อยมั้ย ทีตัวเองยังนอนเร็วเลย แล้วโพสต์ตอน 4 ทุ่มนี่ทัก 4 ทุ่มครึ่งแม่ค้าก็ไม่ตอบเหมือนกันอะ ห่างแค่ครึ่งชั่วโมงด้วยซ้ำ เซงมาก นิยายก็ไม่ได้ซื้อแถมเจอแม่ค้าแปลกๆอีก

ก่อนอื่นขอใส่ Disclaimer ก่อนว่าเราไม่ใช่สลิ่มของนักเขียนแต่อย่างใด แต่อยากมาพูดคุยแลกเปลี่ยนความคิดเห็นในฐานะคนที่ตามอ่านงานของเขามาทั้ง 3 เรื่อง ได้แก่ 1. 佛说 หรือ ไขปริศนาฝ่าปริภูมิอนันต์ 2. 红白囍 (อยากให้มีแปลไทย) 3. 白雪之前 สิ่งที่เราสังเกตได้จากงานของเขานอกจากความชื่นชอบในชายแท้แต่งหญิงของนักเขียนแล้ว ยังมีเรื่องของreferencesที่ใส่มาแบบจุกๆ เป็นนักเขียนที่ดูก็รู้ว่าเขาอ่านหนังสือ เสพงานศิลป์แขนงต่างๆ รวมถึงค้นคว้าข้อมูลเพื่อมาเขียนนิยาย(จริงไหมไม่รู้ เราแค่พูดตามที่เรารู้สึก) ถ้าให้เราแนะนำงานของเขาสำหรับคนที่ไม่เคยอ่านแต่อยากลอง เราอยากให้ลบความคิดที่ว่า "นิยายเรื่องนี้จะสนุก/คุ้มค่าไหม" ออกไป แต่ให้ทำสมองให้โล่ง เพื่อเตรียมรับ "ความบ้า" แบบที่เรียกได้ว่าหลุดจากขนบเดิมๆ ไปเลย เหมือนโดนสีที่มีเฉดฉูดฉาดบาดตาหลากสีสาดใส่ตัวเอง อ่านไปสักพักอาจจะมีช่วงที่รู้สึกว่ามันออกทะเล เคว้ง ไม่รู้ต้องรออะไร ขอให้รู้ไว้ว่านี่คือช่วงเวลาที่ลมสงบก่อนพายุใหญ่จะมาค่ะ ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนมีที่มาที่ไป ไม่ได้ใส่มาเฉยๆ เหมือนจะดูไฮป์ใช่ไหมคะ🤣 จริงๆ จะชอบหรือไม่ชอบเนี่ย คงแล้วแต่คนค่ะ บังคับไม่ได้ เราเองแค่อยากมาพูดคุยและแนะนำนิยายเท่านั้น

1. ความสำเร็จที่แลกด้วยชีวิต คือความสำเร็จที่ไร้ความหมายที่สุด - ในวันที่คุณล้มป่วย โลกการทำงานยังหมุนต่อได้โดยไม่มีคุณ อย่าทุ่มเทให้งานจนทำลายร่างกาย ซึ่งเป็นเครื่องมือชิ้นเดียวที่มีอยู่ . . 2. สำหรับบริษัทคุณคือฟันเฟืองที่แทนได้ แต่สำหรับคนที่บ้านไม่มีใครแทนคุณได้ - ต่อให้คุณเก่งแค่ไหน วันที่ทำงานไม่ได้บริษัทก็หาคนใหม่ มาเสียบแทนเสมอ อย่าบ้างาน จนลืมแคร์คนที่รออยู่บ้าน . . 3. คุณไม่ได้ขาดอะไร แค่ยังใช้สิ่งที่มีอยู่ผิดสนาม - อย่าเสียเวลาเคี่ยวเข็ญตัวเองเพื่อแก้จุดอ่อนที่ไม่จำเป็น สิ่งที่คุณคิดว่าเป็นข้อด้อย อาจกลายเป็นอาวุธที่ทรงพลังทันที แค่ย้ายตัวเองไปอยู่ในจุดที่เหมาะสม . . 4. อย่าเอาอนาคต 40 ปี ไปเซ่นสังเวยความเสียดายเวลา 4 ปีในอดีต - เวลาที่เรียนมาคือต้นทุนจมที่เรียกคืนไม่ได้ ขนาดสิ่งที่ไม่ชอบคุณยังทนจนจบได้ ถ้าเบนสายไปหาสิ่งที่ใช่ด้วยวินัยเดิมยังไงก็รอด . . 5. ตัดสินใจผิด ยังดีกว่าไม่ยอมตัดสินใจ - อย่างน้อยการเดินไปข้างหน้ายังทำให้ได้รู้ว่าทางนั้นใช่หรือไม่ใช่ แต่การยืนนิ่งอยู่กับที่เพราะกลัวพลาด มีแต่จะทำให้สถานการณ์แย่ลงโดยไม่ได้เรียนรู้อะไรเลย . . 6. หาตัวเองเจอช้าไม่ได้แปลว่าล้าหลัง ดอกไม้แต่ละชนิดผลิบานในเวลาที่ต่างกัน - เลิกเอาชีวิตไปเทียบกับคนที่สำเร็จตั้งแต่อายุน้อย ช่วงเวลาที่คุณลองผิดลองถูกคือการสะสมประสบการณ์ เพื่อรอวันของคุณเอง . . 7. ยอมถามแล้วดูโง่ 5 นาที ดีกว่าเงียบแล้วไม่รู้ไปตลอดกาล - อย่าติดกับดักว่าการถามคือการประจานความไม่รู้ การแสร้งทำเป็นรู้แล้วไปทำพังทีหลัง สร้างความเสียหายหนักกว่าการยอมรับตรง ๆ ตั้งแต่แรกเยอะ . . 8. อนาคตจะไปได้ไกลแค่ไหน ขึ้นอยู่กับคนที่คุณใช้เวลาด้วยในวันนี้ - ถ้าอยู่ท่ามกลางคนทำงานแบบขอไปที มาตรฐานคุณจะต่ำลงโดยไม่รู้ตัว จงพาตัวเองไปอยู่กับคนที่มีมาตรฐานสูง เพื่อดึงเพดานความสามารถให้สูงขึ้น . . 9. ศัตรูของคนเก่งไม่ใช่คู่แข่ง แต่คือความสำเร็จในอดีต - ยิ่งสำเร็จ อีโก้ยิ่งโตจนหลงคิดว่ารู้ดีหมดแล้ว ทั้งที่ความรู้ยุคนี้หมดอายุไวมาก จงลดอัตตา และพร้อมเปิดรับความเปลี่ยนแปลงเพื่อเรียนรู้ใหม่ตลอดเวลา . . 10. ของถูกที่ซื้อมาวางทิ้งไว้เฉย ๆ นั่นแหละคือของแพง - ของราคาสูงแต่ได้ใช้ทุกวันเพื่อสร้างรายได้หรือพัฒนาตัวเอง คือการลงทุนที่คุ้มค่า ส่วนของถูกที่ซื้อมาตั้งโชว์ฝุ่น คือการควักเงินทิ้งไปฟรี ๆ --- ผู้แต่ง : นภดล ร่มโพธิ์ สำนักพิมพ์ : วีเลิร์น (WeLearn) โดย krapalm หนังสือซื้อแล้วอ่านด้วย